Και ένα παραμύθι για μεγάλους….

ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ

Ιωάννα Μακρίδου,
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, Couns. Dip., MA.

ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΞΥΠΝΟΥΝ ΟΙ ΕΝΗΛΙΚΕΣ Χ.Κ.ΑΝΤΕΡΣΕΝ
«Πότε θ΄ ανοίξει αυτό το στρείδι?» αναρωτήθηκε το μικρό δελφίνι μελαγχολώντας. Είχε αρχίσει να κουράζεται γιατί περίμενε πολύ καιρό…όμως η εικόνα του μαργαριταριού που ακτινοβολούσε αγάπη, ερχόταν ξανά και ξανά στο μυαλό του, και δε το άφηνε να ησυχάσει.

Η ανάμνηση του και μόνο, ήταν ικανή να του ζεστάνει την καρδιά. Όσο και αν το στρείδι επέμενε να παραμένει πεισματικά κλειστό, δεν μπορούσε να ξεγελάσει το δελφίνι που είχε προλάβει να δει την ομορφιά που κρυβόταν μέσα του. Έτσι, γέμιζε κουράγιο και υπομονή...και συνέχιζε να περιμένει.

«Μα δεν καταλαβαίνεις τίποτα επιτέλους!!!», ακούστηκε μια αυστηρή φωνή από δίπλα. Ήταν ο βράχος…Γκρίζος, μεγαλόπρεπος και θυμωμένος, συνέχισε στον ίδιο αυστηρό τόνο. «Σταμάτα να φαντάζεσαι πράγματα που δεν ισχύουν! Το στρείδι είναι κλειστό για να προστατευθεί. Την τελευταία φορά που άνοιξε έζησε έναν εφιάλτη. Δεν επιθυμεί με τίποτα να επαναληφθεί. Άφησε το ήσυχο!!!»
Το δελφίνι αναγνώρισε αμέσως τη φωνή του βράχου. Ήταν πέτρινη και σκληρή, φτιαγμένη από το ίδιο υλικό με το κέλυφος του στρειδιού. Ο βράχος είχε αυτή τη δύναμη. Μπορούσε να βοηθήσει όποιον το επιθυμούσε να πετρώσει οτιδήποτε…ακόμα και τα συναισθήματα του. «Προσπαθείς να το οδηγήσεις σ΄ ένα σκοτεινό μονοπάτι…Έχει ξαναβρεθεί εκεί. Μισεί αυτό το μέρος! Ποτέ ξανά! Φύγε και μη τολμήσεις να ξαναγυρίσεις.» φώναξε ο βράχος αυτή τη φορά ακόμα πιο δυνατά.

Το δελφίνι, τον κοίταξε λυπημένο, και κατανοώντας τη μεγάλη επιρροή που ασκούσε ο βράχος στο στρείδι, ετοιμάστηκε να φύγει. Εκείνος βλέποντας το να φεύγει και μιας και ήξερε να αναγνωρίζει τις κρυμμένες πληγές και κάθε μορφή πόνου είπε γελώντας δυνατά: «ίσως χρειάζεσαι και συ λίγη από την ‘πετρωτική’ μου δύναμη!!!» Όμως όχι, το δελφίνι είχε πέσει παλαιότερα στην παγίδα του βράχου. Μπορεί η ‘πετρωτική’ του δύναμη να είναι πράγματι η μόνη λύση όταν ο πόνος είναι δυσβάσταχτος, αλλά μπορεί να σε κρατήσει εγκλωβισμένο για πολλά χρόνια μετά. Με το να φοράς μια πανοπλία για να προστατέψεις τις πληγές σου τις εμποδίζει να γιατρευτούν, σκέφτηκε το δελφίνι και θυμήθηκε πόσο βαριά του ήταν η πανοπλία και πόσο δύσκολο του ήταν να κολυμπήσει και να χαρεί τη θάλασσα φορώντας την.

Αφού λοιπόν κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να κάνει τίποτε άλλο πλέον, αποφάσισε να μείνει για λίγο σιωπηλό. Συνδέθηκε με τη γαλήνια δύναμη του Ωκεανού και έκανε την παρακάτω ευχή: «αγαπημένο μου μαργαριτάρι, εσύ που κατάφερες ν’ αγγίξεις την καρδιά μου και να μ’ ελευθερώσεις από τη βαριά πανοπλία, σε παρακαλώ, άκουσε το κάλεσμά μου και βάλε τα δυνατά σου να μεγαλώσεις γρήγορα, έτσι ώστε το στρείδι να μην μπορεί να σε κρατά πια φυλακισμένο».

Στη συνέχεια το δελφίνι ξαναμπήκε στη σιωπή για να αφουγκραστεί τη γλώσσα με την οποία ο Ωκεανός επικοινωνούσε με τα παιδιά του. Ήταν μια γλώσσα πέρα απ’ το καλό και το κακό, το ηθικό και το ανήθικο… ήταν η χωρίς λόγια γλώσσα της καρδιάς. Για άλλη μια φορά το δελφίνι ένοιωσε να γίνεται ένα με τον Ωκεανό. Μόνο που αυτή τη φορά ο Ωκεανός έκανε ένα δώρο στο μικρό δελφίνι. Θέλησε να του αποκαλύψει έναν απ’ τους σπάνιους θησαυρούς του που’ χε καλά κρυμμένο στα πιο σκοτεινά, κρύα νερά του. Σε αυτό το βάθος δύσκολα μπορούσε κανείς να πλησιάσει. Το δελφίνι, αν και ένοιωσε το κρύο να το διαπερνά και το σκοτάδι να του προκαλεί τρόμο, συνέχισε…

Τότε, για μια στιγμή, την ώρα που πίστεψε ότι το σκοτάδι το είχε ολοκληρωτικά τυφλώσει, είχε μια μοναδική εμπειρία… ένοιωσε ξαφνικά να γίνεται ένα, όχι μόνο με την ομορφιά του Ωκεανού, αλλά και με τα σκοτεινά κρύα νερά του, ένοιωσε την ενότητα με το στρείδι και το μαργαριτάρι… ακόμα και με τον αυστηρό βράχο. Τότε το δελφίνι κατάλαβε. Θυμήθηκε την ευχή που ‘χε κάνει για το στρείδι και μονολόγησε: «ας γίνει το θέλημά Του».

Σήμερα Θέλω...

-Να ξεκινήσω
On Line Συμβουλευτική

-Να ενημερωθώ
α) για τα σεμινάρια,
β) για τις ομάδες του Theratree

-Να διαβάσω
α) εργασίες και
β) άρθρα που έχουν γραφτεί
από την ομάδα του Theratree

-Να διαβάσω προτεινόμενα
α) άρθρα, β) βιβλία

-Να δηλώσω
ενδιαφέρον συνεργασίας